Award

Ik heb een award gekregen van Sterretje en Meike.
Bedankt dames!!

Nu mijn beurt om het door te geven volgens de regels:

1. De winnaar mag het logo plaatsen.

2. Plaats een link naar degene van wie je de Award hebt gekregen.

3. Stuur de Award naar tenminste 7 andere Bloggers, die door hun actualiteit, thema's en designs opvallen.

4. Zet de links van deze site's op je blog.

5. Laat een berichtje achter op de betreffende site.

Jammer dat ik er maar 7 mag kiezen, want er zijn zo veel leuke blogs die ik volg.

Als eerste wil ik Sterretje op mijn beurt in de bloemetjes zetten. Ze is een sterke madam en een prachtige mama voor haar kids

Als tweede kies ik voor Lieze, omdat ze me al veel tips en goede raad gegeven heeft en ik bewondering heb voor haar, ze is een hele goede mama

Nummertje 3 gaat naar Kim en Stijn, ze hebben een lange weg afgelegd om zwanger te worden en nu het gelukt is, gun ik het hen van ganser harte, het zijn 2 super mensen!

Nummertje 4 die het verdient is Qwinta, ook een hele moedige vrouw en super mama voor haar 2 kids

Nummertje 5 wil ik opdragen aan Juske, gewoon omdat het klikt

Nummertje 6 is voor Sofie, omdat ik haar blog erg graag lees

Nummertje 7, last but not least, is voor Meike. Een aanmoediging om nog vaker te schrijven

't Is zomer!!

eindelijk is 't zover, de zomer is aangebroken. Wat het weer gaat doen, zullen we moeten afwachten. Maar ik ga het niet aan m'n hart laten komen, ik wil de komende 2 maanden nog heel erg genieten van mijn kindjes, want begin september is de speeltijd voorbij, dan moet ik weer gaan werken...
Ik zie daar zo enorm tegenop! Ik wil echt graag thuisblijven bij mijn 2 (b)engeltjes. Maar jammer genoeg zal dat financieël niet haalbaar zijn.

Ach ja, het zal ook wel weer wennen zeker. Er staat alleszins nog veel op 't programma de komende weken.
- weekje naar zee
- kneutenbbq
- elke zondag paardenkoers
- mijn verjaardag
- uitstapje plopsaland
- uitstapje planckendael
- doop Andrès
-...en nog veel uitstapjes

Kortom, we zullen ons niet vervelen

Tijd voor een update

Shame on me!!! Ik was mijn blog helemaal uit het oog verloren. Maar dankzij mijn forumvrienden denk ik er weer aan.
Ondertussen zijn we dus verhuisd. Ik heb nog nooit zo graag ergens gewoond als hier. Het is echt leuk in ons eigen huis. We zijn al heel goed geïnstalleerd.
We hebben dus een drukke tijd achter de rug.
Zowel wij als de kindjes zijn 't hier al helemaal gewoon. Fleur speelt veel buiten, dat doet ze super graag.
En ik heb nog nooit zo een proper huis gehad. Ik kan geen vuiltje of rommeltje zien liggen.

Ondertussen is fleur al 2 jaar geworden. En dat hebben we al in het nieuwe huis kunnen vieren. Het was heel leuk en ze heeft toffe cadeau's gekregen. Maar haar gedrag is er niet op gebeterd.
Amai, ze hangt het enorm uit de laatste tijd. Stout zijn, niet luisteren, tegenspreken, koppig doen, slagen...
Hopelijk is dat een fase die snel voorbij is, want ik vind haar supervermoeiend.

Andrès is nog altijd een klein super lief bazeke. Hij weet ook al wel goed wat hij wil. Het liefst van al op de schoot zitten natuurlijk.
Maar ze worden al zo snel groot, dat ik daar wel van geniet.

Druk druk druk

Voor 't moment hebben wij het vrij druk. De verhuis zit eraan te komen. 24 mei zouden we de sleutel krijgen. Misschien iets eerder. hopelijk wel, dan kunnen we de 24e al verhuizen.
Ik heb al veel ingepakt, maar er moet nog veel gebeuren. dat inpakken zie ik uiteindelijk nog wel zitten, maar de tuin weer op orde krijgen, daar zie ik veel meer tegenop. De bloemen en struiken die wij geplant hebben gaan we uitgraven en bij mama in de tuin gaan zetten. Dan de perkjes opkrabben. Hetzelfde met de groententuin, daar moeten we het onkruid ook uit krabben. En ik doe dat dus echt ni graag he... Maar ja, wat moet dat moet. Ik hoop dat het snel allemaal achter de rug is, zodat we van ons nieuwe huis een echte thuis kunnen maken.

Ondertussen is Andrès ook al 3 maanden oud. Goh, wat vliegt de tijd toch snel!! Het is een flink bazeke. Hij weegt nu 6kg640 en is 62,5cm groot. En dat enkel en alleen door mijn melk! Super toch!
Fleur is super fier op haar broertje en ze is me vaak voor om hem te sussen als hij weent. Ze zorgt er goed voor en hij wordt overstelpt met kusjes en knuffels. Dat had ik 3 maand geleden nooit gedacht.
Volgende maand wordt ze al 2 jaar. Die tijd is ook echt voorbij gevlogen hoor. 't Is nu een echt jufferke. Maar nog steeds mijn kleine meid

Voor de rest niet veel nieuws. Ik ga nu al een week of 3 's zondags naar de paardenkoers, mijn papa rijdt mee soms, maar heeft wat tegenslag met zijn paarden, dus hebben we hem nog niet veel bezig gezien. Nu donderdag en zondag zullen we weer van de partij zijn. Fleur haalt haar hartje daar enorm op. Die is stapelgek van paarden.

Dat was het weer. hopelijk denk ik eraan om nog een update te kunnen geven voor we verhuizen.

En nu...

Sinds zaterdag zijn we dus weer met ons 4tjes thuis. Was wel terug effe wennen. Eerst kleine broer een weekje daar, dan grote zus enkele dagen...
Maar ze waren beiden wel weer gezond en dat is het voornaamste. Grote zus is weer helemaal de oude, ze eet en drinkt weer goed, zelfs meer dan daarvoor. Ook slapen gaat weer vlotjes!
Kleine broer heeft iets meer moeite om terug een ritme te vinden. Hij wil voortdurend eten en doet echt hazeslaapjes (als hij ze al doet). Heel vermoeiend! Ik hoop dat het maar een sprongetje is en dat het snel weer betert!
Hij is wel erg veranderd. Hij lacht veel en brabbelt vaak. Heel grappig en vooral wanneer grote zus er op reageert. Schattig om die 2 bezig te horen en te zien.

Maar na de kindjes is nu ook de papa ziek. Ik heb ook een dag of 3 een beetje last gehad van buikpijn en diarree en nu de papa dus. Hij heeft het goed te pakken. En een man die ziek is...jaja erger dan 2 kindjes bijeen. Duimen dus dat hij snel genezen is!!

Het vervolg

Met dat ene verhaal is het nog niet gedaan jammer genoeg.
Grote zus was heel blij dat haar broertje eindelijk weer thuis was! Maar zelf was ze ook niet echt zoals het moet zijn. Van zondagavond al had ze amper gegeten en gedronken. Ze moest af en toe overgeven en was heel zwakjes. Echt niet van haar gewoonte!
Woensdagavond kreeg ze dan diarree en met momenten huilde ze dat ze ergens pijn had, maar we wisten niet waar. Ze zat bij mijn mama op schoot en opeens voelde die dat haar broek nat werd, De diarree liep gewoon door haar broek. We zijn haar dan gaan omkleden en zijn vertrokken naar spoedgevallen.
Daar werd ze onderzocht en werd beslist om haar een nacht daar te houden. Allé hup, 't circus kon weer beginnen. En dan kregen we nog eens hetzelfde kamertje als dat van Andrès ook...
Mijn mama zou bij haar blijven slapen, want ik kon niet blijven met Andrès. Bert en mama gingen even naar huis om spullen te halen terwijl ik bij haar bleef. Ik had zo met haar te doen, nooit echt ziek geweest en nu lag ze daar met een infuus in haar arm en ze zag er echt ellendig uit.
Het stelde me wel enorm gerust dat mama bij haar was, daar voelt ze zich heel goed bij.
's Anderendaags viel bij haar het verdict: rotavirus. Ze zou pas weer naar huis mogen als ze goed eet en drinkt. Mama bleef bijna de hele dag bij haar en Bert en ik wisselde haar al eens af. Ze deed het vrij goed daar in het ziekenhuis, ze speelde er flink en zeurde niet zo veel. Tenslotte is het niet evident voor een actieve peuter om daar in een klein kamertje te zitten met een infuusje in je hand.
Elke dag was het spannend om te zien wat ze at en dronk. Zaterdagvoormiddag besliste de kinderarts dan dat ze naar huis mocht.
Eindelijk was ons gezinnetje weer compleet en konden we weer ons gewone leventje oppikken. Blij dat het hele gedoe voorbij was hoor! Hopelijk blijven we nu even gespaard van miserie.

Hier een paar fotootjes ervan: