Update werksituatie

6 april mocht ik beginnen werken als verzorgende bij S V H. Het viel me heel goed mee, hoewel ik het niet zo leuk vond om totaal niets van begeleiding te krijgen die 1e dagen, ik werd er echt ingeworpen en moest mijn plan trekken. Dag na dag voelde en zag ik mezelf groeien.
De 1e week heb ik met de glimlach beëindigd, ik deed het graag en vertrok 's morgens zeker niet tegen mijn zin.
De dag voor ik mijn 2e week zou beginnen moest mijn lieve Andrèsje plots opgenomen worden in het ziekenhuis, waardoor ik minstens 2 dagen niet zou kunnen gaan werken, ik kon hem toch moeilijk alleen achter laten? Wel ongelukkig natuurlijk dat dit net in mijn proefperiode viel...
Enfin, de 2e dag van mijn afwezigheid kreeg ik een telefoontje van de dienst, dat ze mijn contract niet gingen verlengen en ik dus niet meer moest gaan. Wow, dat had ik echt niet zien aankomen en was er dus echt niet goed van. De klanten leken me tevreden en sommigen hebben dit ook letterlijk gezegd, dus hadden ze in mijn ogen geen reden tot 'ontslag'.

Ik heb er even erg mee in mijn hoofd gezeten, maar ben niet bij de pakken blijven zitten en heb al een sollicitatiegesprek bij de Landelijke Thuiszorg (zelfde sector) te pakken gekregen. Nu hopen op een positieve uitkomst, zodat ik snel weer aan het werk ben.

Ondertussen ga ik Andrès nog naar de onthaalmoeder laten gaan, hij was het nu net een beetje gewend en als ik hem dan zou thuishouden, zou hij het weer moeilijk hebben. Hoewel ik voor nu maandag ook het ergste vrees, hij is iets meer dan een week niet meer geweest omdat hij zo ziek was. Maar dat is weer een paar dagen doorbijten.

Mama zijn is niet altijd makkelijk, dat heb ik al meermaals ondervonden. Maar eens deze strubbbelingen weer achter de rug zijn kunnen we er weer volop van genieten.

Mooie tijden

Zalig...de lente die je kan ruiken en voelen. Het eerste lentezonnetje is al even gepasseerd en elk zonnetje dat we sindsdien gezien hebben was puur genieten ...
De kindjes spelen super graag buiten. Andrès is gewoon niet te houden als de buitendeur opengaat. Ik kijk al uit naar de zomervakantie, hopelijk zet hij tegen dan zijn eerste stapjes, dan heeft hij nog meer plezier.
En terwijl de kindjes zo flink spelen, hebben wij de tijd om nog eens wat nuttigs te doen, want in hun spel hebben de kindjes ons totaal niet nodig. Een beetje strijken, poetsen, opruimen,... om daarna te genieten van het kijken naar de kinderen.

en we hebben nog enkele leuke vooruitzichten: schoolfeestje van Fleur, haar verjaardag, feestje voor de verjaardag van mijn oma, ...

Zo mag het van mij het hele jaar door zijn :-)

Een kleuter en een 1 jarige

Sinds vorige week woensdag gaat mijn lieve meid naar school. Het afscheid viel nogal mee, wel wat traantjes, maar ik had erger verwacht. Maar 's middags zei de juf dat de traantjes snel weg waren en ze heel flink was geweest.
Dag 2 was nog erger natuurlijk, ze wist dat ik haar ging achterlaten. 's Middags was ze heel blij om me terug te zien. De juf vertelde weer dat ze zo flink was geweest en zelfs haar boterham had opgegeten en haar koekje in haar brooddoos had laten zitten.
Dag 3 was ze helemaal overstuur, van toen we thuis vertrokken al eigenlijk, ze wou echt niet gaan. Ik heb de juf 's middags niet gezien, dus heb ik geen verslagje gekregen.
Dan was het weekend en zelfs verlengd weekend, want gisteren, maandag dus, had ze al een vrije dag.
Vandaag ging het al weer beter dan vorige week, dus het gaat de goeie kant uit. Vanmiddag kwam ze zelfs al dansend de speelplaats op en was ze heel enthousiast aan 't zwaaien naar mij.
Ik ben er zeker van, dat ze binnen een weekje wel graag gaat en het afscheid vlotter zal gaan.

Donderdag 22 januari is ons kleine ventje, 1 jaartje geworden. Goh, dat is nu eens echt voorbij gevlogen se. zaterdag was dan zijn feestje. Hij is weer verwend geweest.
Maar hij verdient het, want hij is echt een superschatje!

De kindjes

Hier wat recentere foto's van de kids:

Happy 2009!!

Shame on me.... ik heb mijn blog wat verwaarloosd... maar ik kan niet beloven dat het zal beteren, aangezien ik binnenkort nog minder tijd zal hebben.
Maar nu wil ik toch al iedereen die hier leest, een gelukkig nieuwjaar wensen en wens dat al wat jullie dromen voor 2009 ook echt uitkomen.

Ik wens in 2009 vooral een goede gezondheid voor ons gezinnetje en voor onze familie! En voor de rest zien we wel weer, hopelijk brengt 2009 ons veel plezier en geluk.
Er staan sowieso heel wat veranderingen te wachten: Andrès wordt 1 jaar, in februari start ik als onthaalmoeder, Fleur wordt 3 jaar en mag voor het eerst naar school (wanneer is echter nog de vraag), we gaan (hopelijk) op vakantie, Bert zijn zus krijgt haar 1e kindje, zijn nicht haar 2e kindje,...

Dus we zullen wel weten wat doen. ;-)

Het gaat zo snel...

Het is echt ongelooflijk hoe de tijd voorbij vliegt. Zeker als je kindjes hebt valt dit enorm op.
Ze leren zoveel bij op korte tijd, worden zo snel groot... je kan het amper bijhouden.

Fleur is ondertussen bijna 2,5 jaar, bijna tijd dus voor het klasje. Hoewel de mama en de meter (mijn mama dus) het niet zien zitten. Ze is nog zo klein :-) Maar het zal haar wel goed doen, een andere omgeving, andere kindjes, weer wat bijleren...
Ze begint al wat vlotter te praten, hoewel het niet altijd even verstaanbaar is. Ze wordt zelfstandiger, ze probeert zelf schoentjes aan te doen, jasje aan en uit, iets in de vuilbak gooien,...
Maar gelukkig mag mama nog veel helpen. Zo is ze toch nog een beetje klein voor mij hihi

Haar broertje is ook een vlugge kerel. Sinds zijn 5 maanden kan hij zelfstandig zitten, nu begint hij zich vlot op te trekken en vooruit te bewegen (weliswaar nog op zijn poepje). Het park is een stand lager gezet want meneertje vond het blijkbaar amusant om over de rand te gaan hangen. Omrollen is nog niet zijn favoriete bezigheid, maar zaterdag is het hem toch al eens gelukt. Nu nog de techniek van het kruipen onder de knie krijgen en we zijn helemaal niet meer gerust.
Hoewel hij eerder zin heeft om al te stappen, hij wil steeds rechtstaan op de grond ipv zitten.
Dat hij nog maar even wacht daarmee, hij is zo al snel genoeg groot.

Donderdag mogen we weer op consult bij kind en gezin. Ik hoop dat ze me wat tips kunnen geven over het introduceren van vast voedsel, want momenteel vertikt hij het nog steeds om iets anders in zijn mondje te laten steken dan mama melk. Lekker makkelijk voor ons beiden, maar ooit zal hij het toch moeten leren he.
Ach we zien wel, ik forceer alleszins niks. Af en toe eens proberen en hopelijk is hij er dan wel eens mee weg he.

Zo, weer een update. Binnenkort meer over mijn plannen als onthaalmoeder.

xx

'Geef om haar'

http://geefomhaar.pantene.be/nl/testimonial-list.html

Qwinta, een lieve dame die ik heb leren kennen via het internet, is een hele moedige vrouw, die jammer genoeg kanker patiënte is.
Een tijdje geleden sprak ze heel geheimzinnig over een grote verrassing. En ja, vandaag kwam het dan uit.
In het bovenstaande spotje zie je haar bezig.

Hoe kan je deze actie steunen? Klik hier

Alvast een dikke pluim voor Qwint en een dikke knuffel!